De eerste aankopen voor je ongeboren kindje zijn zo speciaal. Maar wat is handig (en wat absoluut niet) en hoe weet je of je de juiste maat hebt?

Toen ik net in verwachting was kon ik me nog goed inhouden. Tenslotte wilde ik alles in wit en dat is lastig te krijgen. Op de één of andere manier was -ondanks de neutrale kleur- wit de minst gender neutrale kleur in babykleertjes-land! En dus hield ik me in, want dat overdreven blauw en roze hoefde van mij niet. Resultaat: van alles wat en dat is niet praktisch! Dus leer van mijn fouten en shop gericht; de tips die ik destijds ook had willen hebben.

wat deed ik fout?

Ik heb ontzettend veel echo’s gehad, elke twee weken, dus ik kon wel aardig inschatten hoe groot Charlotte zou zijn. Ze werd op 3000 gram geschat en ze was uiteindelijk 3050 gram! De lengte leek gemiddeld en dat klopte, ze was 50 cm. Dat hield dus in, een kindje met normale lengte maar wel tenger. Ik volgde mijn gevoel en had veel in maat 50 gekocht. Dit was eerst -ondanks haar lengte- echt nog te groot maar ze groeide er in. Het was niet oversized want dat wilde ik niet. Ook al kon ze het maar even aan, ik wilde dat ze kleding had wat ze paste! En dus, ondanks alle adviezen van “daar groeit ze zo uit” kocht ik het meeste in maat 50. Dit heeft ze uiteindelijk ruim 10 weken gedragen en maatje 56 amper. Ze schoot binnen drie weken door naar maat 62!

Op zich deed ik alles dus goed, dus waar ging het mis?

De maat 50 had ik met veel zorg gekocht. Ik dacht goed na wat ik kocht, hoe het gecombineerd kon worden en onderling te mixen. Ook kocht ik veel dezelfde tinten, die het was makkelijk onderling combineerbaar. Die maat 56 en 62 had ik niet groots ingekocht. In die maat kreeg ik ook veel kleertjes, waardoor ik eindigde met een soort ratjetoe! Cadeautjes van anderen betekent dus andere kleuren of printjes. Tja, ik ben nu eenmaal niet van de “als ze maar wat aan hebben”. Ik vind het heerlijk om Charlotte leuk aan te kleden -nu ik nog mag kiezen wat ze aan doet, haha! Dat allegaartje maakte me niet blij. Ik besloot dus meer in capsules te gaan shoppen: opletten wat onderling te combineren is. Alleen spullen erbij kopen om setjes ‘compleet’ te maken. Dit bleek een grotere klus dan ik dacht!

tips om capsules te shoppen

shop in thema – door bijvoorbeeld te kiezen voor 2-3 kleuren en koop in die tinten. Zo past alles goed bij elkaar en kun je onderling mixen.

shop in setjes – wanneer je losse items koopt zoals broekjes, shirtjes of vestjes, zorg dat je direct een complete set creëert. Of koop boxpakjes, dan hoef je ook geen setjes te maken!

maak een overzicht – bijvoorbeeld in je telefoon, met daarin: wat heb je in welke maat. Wat is compleet en wat mis je nog om goede sets te kunnen maken. Als je dan gaat winkelen weet je wat je nodig hebt.

de juiste basics – sokjes, schoentjes, jas en vestjes die overal bij kleuren zijn het makkelijkste te combineren

zo ziet onze babykamer eruit

de juiste maat

Tenzij je een waarzegster bent, weet je nooit precies welke maat je kind je heeft. Natuurlijk krijg je een schatting te horen elke keer wanneer je kindje wordt gemeten tijdens een echo. Helaas is dit niet altijd de juiste richtlijn, want ze kunnen er 500 gram onder of over zitten. Dus als de echoscopist er een millimeter naast prikt op het schermpje, dan is je kindje dus een ander gewicht. Dus, wat te doen?

“de maat van kinderkleding wordt bepaald door de lengte van het kind”

Wat belangrijk is om te weten bij kinderkleding: de maat van kinderkleding wordt bepaald door de lengte van het kind. Of het goed zit in de breedte, dat is afhankelijk van hoe fors of petite jouw kindje is en welke snit het merk hanteert. Over het algemeen past het altijd wel in de breedte, zeker de eerste maanden.

  • het geboortepakje – schaf dat wat je je baby als eerste aan wilt trekken aan in twee maten als je twijfelt, dan zit je altijd goed. Over het algemeen is dat maat 50 en 56. Wordt er aangegeven dat je kindje echt erg klein is (en dan met name kort), kies dan voor maat 44 en 50. De eerste dagen draagt een baby een mutsje, koop die er meteen bij.
  • welke maat voor de eerste weken? – over het algemeen kun je er vanuit gaan dat maat 50 prima past. Zeker de eerste paar weken; nogmaals tenzij er wordt aangeven dat je kindje langer dan 54 cm is bij geboorte. Twijfel je enorm, kijk dan naar het kledingstuk. Over het algemeen wordt kleding niet zo snel te klein in de breedte, maar wel in de lengte. Heeft het kledingstuk dus geen ‘voetjes’ dan kun je in het begin het de broekspijpjes oprollen, daarna kun je er langere sokjes onder aantrekken. Verder is het een kwestie van smaak. Ik hou er van als het gewoon goed zit, niet te groot en niet te klein en dus koos ik voor maat 50 met het risico na enkele weken al nieuwe spullen te moeten kopen. Ik had goed gegokt, ik had pas bij 11 weken een nieuwe maat nodig.
  • praktische rompers: wat is nu handig – bedenk dat je je kindje vaak moet verschonen. Een rompertje heeft bijna altijd drukknoopjes aan de onderkant voor het makkelijk verschonen van de luier. Persoonlijk had mijn voorkeur overslag-rompers, zodat je niks over het hoofdje hoeft te trekken. In de winter zijn lange mouwtjes fijn, maar als het niet nodig is voor de warmte dan raad ik rompers aan met smalle of spaghetti bandjes aan, die schuif je snel en makkelijk over de armpjes en blijven ook niet ‘plakken’ aan andere kleding met mouwtjes.
  • praktische kleding: wat is nu handig – kies voor een boxpakje (overall) of broekje waarbij de onderkant makkelijk uit of open kan. Dus met drukknoopjes en geen gewone knoopjes. Een ritssluiting kan fijn zijn, maar let op bij ritsen tot aan de kin, dit is vaak net te lang en zit dan in het gezichtje, niet fijn. Pakjes met capuchon kan ook erg fijn zijn, aangezien ze de eerste dagen een mutsje dragen om warm te blijven. Die baby’s zijn zo petite de eerste weken, ga voor praktisch!
  • kleur en printjes – shop als het ware een capsule collectie: items die onderling gemixt kunnen worden. Koop je een printje, zorg dan dat je het kunt combineren met effen items. Bijvoorbeeld een geprinte broek, koop er een paar effen rompers bij en een vestje of shirtjes die erbij kleuren. Een baby kan spugen en dus zul je meer bovenstukken nodig hebben dan onderstukken.

hoeveel heb je nodig?

Hoeveel je van alles nodig hebt is erg afhankelijk van persoonlijke voorkeur. Ik kan dus alleen vertellen wat ik zelf heel prettig vond! Mijn bevalling is geëindigd in een spoed keizersnede en dus kon ik tot zes weken na de bevalling vrij weinig, de was doen was een zware taak. Charlotte is in de winter geboren en dus was het koud, dan heb je toch iets meer lagen nodig. Ook doen wij elke avond een pyjama aan bij Charlotte. Dit is ongeveer wat ik had gekocht:

2-4 vestjes van katoen, met lange mouwen winterbaby
6 (+4) rompers, met overslag en lange mouwen winterbaby
2 rompers mouwloos
4 boxpakjes, waarvan 2 met capuchon
6 (+4) pyjama’s
6 broekjes & leggings
2 jurkjes en maillots
2 salopettes
2 mutsjes

Al snel bleek dat ik te weinig rompers had en die heb ik extra gekocht. Ook pyjamas waren niet genoeg, want de was doen was iets te intensief. Shirtjes en truien heb ik pas aangetrokken toen ze een een paar weken oud was en ik het prettig vond om iets over haar koppie te trekken. Zo was zo fragiel in het begin! Jurkjes vind ik eigenlijk helemaal niet praktisch bij die kleintjes en dus kocht ik er maar een paar. Ik moet zeggen dat nu met vier maanden ik het nog steeds niet heel handig vind, die jurkjes. De salopettes vond ik daarentegen veel handiger!


3 Responses

  1. Y.

    Leuk om te lezen hoe andere moeders het doen! Onze zoon scheelt maar enkele dagen met jullie dochter, dus ook een volle winterbaby hier. Hij was echter een pak groter en heeft maar drie weken maat 56 aan gehad en maar een maandje 62. Sinds zijn drie maand zit hij in een 74… ik koop ondertussen enkel nog maat 80, alle drie weken een nieuwe garderobe werd een beetje duur. En eerlijk: zoveel te groot is die 80 dus niet. Gelukkig, want ik hou eigenlijk ook niet van die super veel te grote babykleertjes!
    Het kan dus ook dat maat 50 van in het begin nipt is en de 56 eigenlijk ook niet lang mee gaat. Onze zoon was redelijk mager geschat, maar bleek een flinke vent van 3kg880 en 52cm, ondanks dat hij ook meer dan twee weken te vroeg geboren werd. De inschattingen van de echoscopist zijn dus inderdaad met een serieuze korrel zout te nemen!

    Reply
    • Josine Wille

      Jeetje wat een verschil! Wat leuk om te lezen ook. En gefeliciteerd natuurlijk! Wat zei je gevoel, of had je echt veel maat 50 gekocht? Ik dus wel, lekker eigenwijs en dat klopte 🙂 Hihi

      Reply
      • Y.

        Ik had zelf het idee dat hij aan de ruimere kant zou zijn. Zelf was ik ook een grote baby, mijn man ook. De kans dat wij tweetjes dan een petieterig ventje op de wereld zouden zetten was miniem ;-). Maar door mijn diabetes Type 1 moest ik verplicht twee weken te vroeg bevallen, dus er was wel een kans dat hij gemiddeld zou uitvallen, enkel omdat hij een paar weken minder tijd had gekregen. Mijn redenering was: ik koop 56 en een body of 3 in 50. Als hij dan toch héél klein uitvalt, is er altijd snel bijgekocht. Blij dat ik ben dat er niet veel 50-jes in de kast lagen, die heeft hij denk ik niet eens allemaal aangehad voor ze te kort waren!

        Dat buikgevoel klopt meestal wel hè. Die mensen van de echo gokken ook maar wat denk ik soms.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

%d bloggers like this: