web analytics

Dik op reis

Het liefst ben ik in Azië te vinden, maar dik op reis is soms toch lastig. Of beeld ik het me maar in? Lees hier mijn verhaal.

Al sinds ik klein ben, ben ik dol op reizen. Als ik vroeger aan de hand van mijn moeder langs de reiswinkel liep, dan wees ik naar de borden en vertelde ik haar dat ik daar ooit heen zou gaan. De steden die erop stonden waren Bangkok, Jakarta, Hong Kong, Bombay enzovoorts. Zo gezegd, zo gedaan.

studie 

Via een omweg heb ik uiteindelijk een internationale studie gedaan, een goed excuus om stage te lopen in het buitenland. Mijn bedoeling was om naar Rusland te gaan, leek me geweldig. Mijn school leek dat minder, er werd letterlijk gezegd “we willen liever niet dat we je terug zien in een lijkenzak”. Euh, oke?! Dus ik zocht verder. Het voordeel van een internationale opleiding is de vele nationaliteiten! Een van mijn klasgenoten ging in de zomer terug naar huis om stage te lopen en ik mocht het volgende seizoen daar ook heen: Bali, Indonesië. Mijn eerste verre reis, helemaal alleen. Met een Indonesische moeder was ik goed voorbereid. Ik genoot van elke dag (en mis het soms nog steeds). Stel je voor, voor het eerst op jezelf wonen op zo’n eiland! Ik werkte daar in een kledingfabriek. Tijdens deze reis van drie maanden merkte ik dat ik anders was dan de mensen om me heen. Maar was dat nou omdat ik dik ben, of door mijn blanke huid en blauwe ogen? Of omdat ik zo rijk was als student, want zo zien zij dat daar.

Dik op reis

werk 

Met twee stages op zak haalde ik uiteindelijk mijn Bachelor of Garment Technology. Meteen aan het werk en ook weer op reis, voor werk. Een ideale combinatie. De eerste jaren op reis naar Poolse fabrieken, waar ik eigenlijk niet opviel in formaat. In mijn volgende baan dan eindelijk naar Azië. Ook hier ging ik de eerste keer alleen naar China en Hong Kong, want dat kwam zo uit. Het was me eerder gelukt, dus nu weer. In China draait alles om eten. De leveranciers die ik daar sprak keken op van mijn figuur. Tijdens de lunch, die zij altijd vol trots presenteerden waren ze dan ook altijd teleurgesteld dat ik zo weinig at. Ik at gewoon een normale portie hoor, maar dat verwachten ze niet van een dikke dame. Hetzelfde gold voor India en Turkije, waar de mensen ook hartelijk zijn en hun best doen om je thuis te voelen wat toch vaak met eten gepaard gaat.

Dik op reis

vakanties

Op vakantie gaan is een soort verslaving voor mij. Er wordt vaak over mij gezegd “je bent nog niet terug, of je denkt al aan je volgende reis” en dat is stiekem ook zo. Mijn gewicht heeft mij nooit tegengehouden om iets te ondernemen, of om ergens heen te gaan. Natuurlijk voel je je extra groot in Aziatische landen waar de mensen nou eenmaal een stuk kleiner en verfijnder zijn! Ook die krappe vliegtuigstoeltjes zijn iets waar ik me elke keer weer over verbaas, want tenslotte ben ik niet de enige die krap zit. Gemiddeld genomen zo ongeveer elk persoon die langer is dan 1.70 m zit krap laat staan als je ook wat extra kilo’s hebt.

Dik op reis

Wordt jij door je gewicht tegengehouden om te reizen, of om dingen te ondernemen? 

One Response

Leave a Reply

Your email address will not be published.

%d bloggers like this: